dinsdag 6 juni 2017

Van atheïst naar belijdend katholiek: deze schrijver werd gelovig via de liefde

'Binnen het intellectuele circuit vermijden we het onderwerp'

Columnist Stephan Sanders (1961) veranderde radicaal van mening over het geloof.

Door: Laura de Jong 3 juni 2017

De oude opvatting

'Geloven vond ik voor mensen die niet moedig genoeg zijn om alleen te leven. Mensen die wanhopig naar troost zoeken en die niet kunnen accepteren dat er geen betekenis ligt in het universum. Het leek me ook heel kinderachtig. Verder dacht ik er niet over na. Ik kende ook nauwelijks mensen die geloofden. Het was een wereld buiten de mijne.'

Het kantelpunt

'Het is de liefde geweest die mij van mening deed veranderen. Ik ontmoette iemand die zoveel voor me betekende dat die liefde mijzelf oversteeg. Door die bovenmenselijke liefde te ervaren, kun je op het idee komen dat er meer is. Het was niet alleen een liefdesverhouding, maar een religieuze ervaring. Ik kreeg een fysieke reactie van de liefde, ik ging er helemaal van trillen en die ander ook. Allebei tegelijkertijd, bij elkaar. Ik kon daar eerst geen verklaring voor vinden. Maar in de loop van de jaren - daar gaan jaren overheen - ben ik het idee serieuzer gaan nemen dat het een religieuze ervaring was. Lees hier verder........

maandag 5 juni 2017

Was Hitler Rooms Katholiek?

Hitler was zelf geen belijdende/praktiserende katholiek. Wel had hij een gelovige katholieke moeder, zijn vader was zeer sceptisch en Hitler zelf deed er al jong niets meer mee. Is ook niet kerkelijk gehuwd en liet zich volgens naaste medewerkers altijd laatdunkend uit over het katholieke geloof. Volgens getuigenverklaringen van nazis en verzetslieden wilde hij zelfs  de paus, aan wie hij een grote hekel had, laten ontvoeren.

Wel zijn Hitler en vele nazi’s veelvuldig in verband gebracht met allerlei occulte en esoterische stromingen. En was hij groot bewonderaar van Maarten Luther.

Zie willekeurige links en een citaat uit een Trouw-artikel:

In 1923 prees Hitler Luther als het grootste Duitse genie, die "de Jood zag zoals wij hem pas vandaag beginnen te zien".(1) In de dagen na de Kristallnacht schreef de bisschop van Thüringen (opm. van mij: de protestantse bisschop dus; Pius XI veroordeelde de Kristallnacht!)  juichend dat Luther, geboren op 10 november 1483, zich geen mooier verjaardagsgeschenk had kunnen wensen. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog beriepen veel kerkelijke machthebbers in Duitsland zich op Luther om het vernietigingsbeleid tegen Joden te rechtvaardigen. Tijdens de Neurenbergprocessen na de oorlog verdedigde Julius Streicher, hoofdredacteur van het antisemitische hetzeblad Der Stürmer, zich door aan te geven dat zelfs een door vriend en vijand bejubeld "genie" als Luther de Joden haatte. "Hij zou vandaag beslist in mijn plaats op de beklaagdenbank hebben gezeten, als "Over de joden en hun leugens" door de aanklagers ingebracht zou zijn", aldus Streicher.

Soortgelijke bron bijv.:

In 1931 hadden de Duitse bisschoppenconferenties al alle nazileden geëxcommuniceerd. Zo onderbouwt ook de Joodse historicus Gary L. Krupp in zijn boek POPE PIUS XII AND WORLD WAR II: THE DOCUMENTED TRUTH.


Rabbi David G. Dalin schreef in ‘the Myth of Hitler’s pope” over het redden van honderdduizenden Joden door deze paus:

Er zijn verder ook andere niet-katholieke academici die de verdachtmakingen richting de rol van de rkk en paus Pius XII gedegen ondergraven. Deze waren door de KGB en m.b.v. het drama 'der Stellvertreter’ in 1963 Berlijn in gang gezet; een hoge spion gaf in 2007 toe dat er sprake was van een complot tegen de rkk en paus Pius XII. Zie ook: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Deputy

De eerdere boeken met aantijgingen in de nasleep van dit toneelstuk waren veelal van de hand van ex-seminaristen en ex-priesters.

Pius XII zou zelfs betrokken zijn geweest bij meerdere moordaanslagen op Hitler, volgens sommige historici. Zoals ook blijkt uit een interview door de atheïst Sam Harris met de schrijver Mark Riebling over zijn boek Rethinking Hitlers pope ..

woensdag 14 december 2016

zaterdag 23 april 2016

Het roze bedrog van de homolobby

“Homoseksualiteit is zo oud als de wereld. Hoe kan een eigenschap die per definitie tot minder voortplanting leidt, zo hardnekkig zijn?” Zo begint het artikel van Simon Rozendaal in de Elsevier van 8 februari 2014. De titel op de cover belooft een wetenschappelijke verklaring voor het roze raadsel, een verklaring voor het voortbestaan van homoseksualiteit. Het artikel maakt die belofte echter niet waar, zoals we in onderstaand artikel zullen aantonen. Het is niet alleen interessant om dit artikel te bespreken en analyseren, maar het is tevens exemplarisch voor het debat over homoseksualiteit. De wetenschappelijke feiten worden hierbij gemakkelijk terzijde geschoven ten behoeve van de ideologie die ten koste van alles verdedigd moet worden, desnoods met leugens: Homoseksualiteit is aangeboren en kan niet veranderd worden, homoseksueel gedrag kan daarom niet veroordeeld worden, je kunt mensen immers niet verwijten dat ze zijn zoals ze zijn. Dat ze willen leven zoals ze geboren zijn.

Is Simon Rozendaal van mening veranderd?

Rozendaal begint over die achterlijke Russen die in overgrote meerderheid ervan overtuigd zijn dat homoseksualiteit tegennatuurlijk is. Gelukkig, zo stelt, hij mogen bewoners van het liberale westen nu trots uitroepen dat het hun niets uitmaakt wie wat met wie doet. Alhoewel, zo gaat hij verder, die liberale westerse mensen zich tot voor kort ook liever geen voorstelling maakten van wat homo’s (vooral de manen) onder de lakens zoal uitspoken. Maar volgens mij was Simon Rozendaal zelf ook iemand die dit soort activiteiten van homo’s onnatuurlijk vond. Zo schreef hij in 2009 in de Elsevier: “Een anus is een uitgang en geen ingang.”[1] Dit klinkt voor mij toch alsof homoseksualiteit tussen twee mannen onnatuurlijk is…

vrijdag 15 april 2016

Spreuken en citaten 46

Evolutie of intelligent design, dat is de kwestie. Bij ontwerp komt de vraag op: wie heeft er dan ontworpen? Bij evolutie de vraag: hoe is dat dan gegaan? Kunnen we het in verband brengen met iets wat we al kennen? Kunnen we het nabootsen? Het aanvoeren van de combinatie van ‘toeval’ en ‘miljoenen jaren’ is geen rationeel argument. Toeval is een mythe, omdat de ervaring toont dat het toeval nooit iets zinvols en gecompliceerds heeft voortgebracht. We moeten, niet afzien van wetenschappelijke criteria, alleen om het atheïsme te redden. Wat is er eigenlijk mis mee, te veronderstellen dat God de ontwerper is? Wetenschappelijk is daar alle ruimte voor.
Mgr Laun, Salzburg

maandag 28 maart 2016

Massaal de kerk in of uit: de Nederlander blijft even volgzaam

"...........Er wordt wel gezegd: die ontkerkelijking en dat ongeloof hebben zo’n opmars kunnen maken dankzij de individualisering. Dankzij het non-conformisme, waardoor we ons niet zomaar voegen naar de gewoonten of zeden van onze voorouders. Wij zijn samen in collectief verband hartstikke individueel geworden. We bepalen zelf wat we doen en geloven. Maar bij al de vreugde die zo’n groeiend ik-besef oproept, moet toch één kanttekening worden gemaakt. In zo’n veertig, vijftig jaar tijd zijn we allemaal toegekomen aan onze zelfontplooiing, maar het gekke is dat al die verschillende en hoogst individuele Zelven een en dezelfde kant zijn uitgerend. Weg uit de kerk........De non-conformist vind je inmiddels in de kerk." Lees hier verder.....

zondag 27 maart 2016

Bestaat er een God

Bestaat er een god? Op deze eeuwenoude vragen zullen we op 14 april in debat gaan. Indien het antwoord 'ja'is, valt er veel te discussiëren over of zo een god dan de God van de Christenen, Allah van de Islam of een andere god is. Dat is niet het onderwerp van deze avond. Op 14 april willen we het op basis van het verstand en rationele argumenten hebben of er wel of niet een wezen is dat we god kunnen noemen.

De sprekers zijn Emanuel Rutten en Herman Philipse, beide filosofen. Emanuel Rutten is als onderzoeker verbonden aan het Abraham Kuyper Centrum voor Wetenschap en Religie van de Vrije Universiteit in Amsterdam en de auteur van het boek 'En dus God bestaat'. Herman Philipse is universiteitshoogleraar aan de Universiteit Utrecht en auteur van het boek 'God in the age of science'.

Waar: Keistraat 9 (naast het Janskerkhof)
Wanneer: Donderdag 14 april, inloop 19:30, aanvang 20:00 uur. Borrel vanaf 22:30 uur.

zaterdag 12 maart 2016

Bekering in wording van Stephan Sanders

Geloof is als de pijp van Magritte

De kerkganger lijkt uit het straatbeeld verdwenen, schrijft Stephan Sanders. Ook hij was lang niet in de kerk geweest: "Dat fysieke contact, die handen die rond zoeken, het moet relatief nieuw zijn, want ik ken het niet uit mijn vroegste jeugd."

Stephan Sanders ging een beetje proefgeloven. ‘Ik neem het woord God in de mond, om te zien of ik het kan uitspreken zonder te giechelen’, zei hij onlangs in Trouw. De komende tijd doet hij verslag van zijn vorderingen.
Met een lichte kater naar de kerk. Ik weet dat het me nooit eerder is overkomen, want in de tijd dat ik nog wel eens naar de kerk ging dronk ik niet, en vice versa.

Amsterdam op zondagochtend is een joggersparadijs, de strevende mens houdt hartslag en kilometers bij. Hij wil vooral ver, niet zozeer diep of hoog. Ik kan me herinneren dat joggers vroeger belachelijk werden gevonden: ze renden zomaar op straat, waar ze op de hielen werden gezeten door niemand anders dan zijzelf. Mensen riepen 'Houd de dief'. Helemaal niet meer aan de orde: de rennende mens in fluorescerend goed is een vertrouwd onderdeel geworden van het stadsbeeld. De kerkganger - die oogt nu vreemd.....Lees hier verder...

Waarom we zo bang zijn voor een subjectieve moraal